Thursday, July 27, 2017

स्वादीष्ट आणि रुचकर…

शशांक त्याच्या आवडत्या ‘स्वाद स्नॅक्स सेंटर’चं दार ढकलून आत आला तेव्हा रात्रीचे साडेदहा वाजून गेले होते. सेंटर बंद व्हायची वेळ होऊन गेलीय हे त्याला माहीत होतं. निदान पार्सल तरी घेऊन जाऊ या आशेनं तो आत शिरला होता. गेल्या सहा महिन्यांपासून तो ह्या स्नॅक्स सेंटरचा रेग्युलर कस्टमर बनला होता. इथं मिळाणा-या चहा आणि मॅगीपासून पावभाजी आणि बिर्याणीपर्यंत सगळ्या डिशेस त्यानं ट्राय केल्या होत्या.

शक्यतो एका हॉटेलात दुस-यांदा लवकर न जाणारा शशांक ‘स्वाद स्नॅक्स सेंटर’मधे मात्र आठवड्यातून दोन-तीनदा तरी नक्कीच येत होता. रात्री आठ-साडेआठच्या सुमारास यायचं, प्रत्येक वेळी मेन्यूमधल्या एखाद्या डिशवर सेंटरच्या मालकिणीसोबत चर्चा करायची, पोट आणि मन भरलं की घरी जाऊन पुढच्या कामाला लागायचं, हा त्याचा जवळजवळ ठरलेला कार्यक्रम होता. दिवसभर काम करुन थकल्यावर रात्री ह्या सेंटरच्या मालकिणीशी – शिल्पा वहिनींशी - बोललं की त्याला हमखास फ्रेश वाटायचं. शिल्पा वहिनींचं दिसणं, वागणं, बोलणं, सगळं त्याला खूप एनर्जी देऊन जायचं. त्या दोघांचं बोलणं अगदीच कामापुरतं आणि काही मिनिटांचं असलं तरी, शशांकला ते हवहवंसं वाटायचं.

शिल्पा वहिनी साधारण शशांकच्या वयाच्या, म्हणजे पस्तिशीतच असाव्यात असा शशांकचा अंदाज होता. सगळे त्यांना ‘वहिनी’ म्हणत असले तरी त्यांच्या नव-याबद्दल किंवा फॅमिलीबद्दल कुणालाच काही माहीत नव्हतं. स्नॅक्स सेंटरच्या जवळपासच कुठंतरी त्या रहायच्या आणि सकाळी सात वाजल्यापासून रात्री साडेदहा-अकरापर्यंत तिथंच दिसायच्या. दुपारी विश्रांती घेण्यासाठी त्यांनी किचनच्या माळ्यावर थोडी गादी वगैरेची सोय करुन घेतली होती. सध्या तरी शिल्पा वहिनी सिंगल आहेत, हे थोड्याफार गप्पांमधून शशांकला समजलं होतं. त्यांचा सावळा रंग, आकर्षक बांधा, डौलदार चालणं, मधाळ बोलणं, ह्या सगळ्यावर शशांक केव्हाच फिदा झाला होता.

शिल्पा वहिनींच्या फॅमिलीबद्दल एकदा माहिती मिळाली की, त्यांना प्रपोज करायचा विचारही खूप दिवसांपासून त्याच्या मनात होता. पण त्यांच्यासमोर हा विषय काढायचं त्याचं अजूनही धाडस झालं नव्हतं. वहिनींच्या हातचं खाऊन त्याची जीभ आणि पोट तर तृप्त होत होतेच, शिवाय रात्री त्यांची आठवण काढून-काढून त्याचं मनही तृप्त होत होतं. गेल्या सहा महिन्यात शिल्पा वहिनींची आकृती डोळ्यासमोर आणून तो रात्र-रात्र तळमळला होता, गळालाही होता.

रात्रीच्या स्वप्नांची आणि वहिनींबद्दलच्या फॅण्टसीची आठवण होऊन शशांक उत्तेजित झाला. काऊंटरजवळ जाताना त्याच्या छातीतली धडधड वाढल्यासारखी वाटली. आज शिल्पा वहिनी नेहमीपेक्षा थोड्या जास्त दमलेल्या दिसत होत्या, पण शशांकला बघताच त्या नेहमीप्रमाणं हसत-हसत खुर्चीवरुन उठल्या आणि पापण्यांची मोहक उघडझाप करत त्यांनी त्याचं स्वागत केलं. त्यांच्या ओठांवर आज हलकी जांभळ्या शेडची लिपस्टिक होती. रोज-रोज गुलाबी नाहीतर चॉकलेटी लिपस्टिक वापरणा-या मुली-बायकांपेक्षा शशांकला शिल्पा वहिनींची ही चॉईस खूपच आवडायची. काऊंटर आणि किचन दोन्हीकडं काम करत असल्यानं त्यांनी अंगात किचन अप्रॉन चढवला होता आणि केसांचा पोनी करुन वर बांधला होता. काळ्या स्लीव्हलेस ब्लाऊज आणि साडीमधे त्यांचं प्रमाणबद्ध शरीर अजूनच आकर्षक दिसत होतं. शशांकच्या मते शिल्पा वहिनींची कपड्यांची चॉईस जबरदस्त होती. स्नॅक्स सेंटरवर त्या साडी आणि पंजाबी ड्रेसमधेच दिसायच्या, पण साध्या कपड्यांतसुद्धा त्यांचं वावरणं कॉन्फीडन्ट आणि ग्रेसफुल असायचं. शशांकला त्यांचं स्लीव्हलेस ब्लाऊज वापरणं फारच आवडायचं. स्लीव्हलेस ब्लाऊजमधून त्यांच्या उघड्या दंडांकडं बघणं त्याला विशेष आवडायचं.

आत्ताही त्यांच्या सावळ्या मांसल दंडांकडं बघताना त्याच्या पँटमधे अपेक्षित हालचाल जाणवू लागली. पण नेहमीप्रमाणं आपले खरे विचार दाबून टाकत तो त्यांच्याशी दुस-याच विषयावर बोलू लागला.

“आजकाल तुमचं काम खूपच वाढलंय वहिनी. तुम्ही जरा दमल्यासारख्या दिसताय. खरं तर तुम्ही थोडे दिवस सुट्टी घ्यावी असं मला वाटतंय.”

त्याच्या सूचनेवर एक दीर्घ निःश्वास सोडत शिल्पा वहिनी खाली बसल्या आणि म्हणाल्या, “दमलेय खरी मी, पण सुट्टीचा तर विचारसुद्धा नाही करु शकत. इतकं काम पडलंय ना समोर. आता आजचंच बघा ना, इतका वाईट्ट दिवस होता आज…”

“का हो, काय झालं आज?” शशांकनं खरोखर काळजीनं विचारलं.

“काय झालं नाही ते विचारा. सकाळी सफाईला येणा-या बाईंनी आज दांडी मारली, मग सेंटर साफ करण्यापासनं सगळं मलाच करायला लागलं. दुपारी कॉर्पोरेशनचे लोक येऊन उगाच काहीतरी चौकशा करुन गेले, हीच कागदं दाखवा, तीच फाईल दाखवा. शेवटी गल्ल्यातनं दोनशे रुपये काढून दिले तेव्हा हसत हसत गेले हरामखोर…!” शिल्पा वहिनी चिडून बोलत होत्या.

त्यांच्या बोलण्यात हरामखोर, भाडखाऊ वगैरे शब्द सर्रास यायचे. एका बाईच्या तोंडी असले शब्द ऐकायला शशांकला सुरुवातीला विचित्र वाटायचं, पण आता त्याला सवय झाली होती. उलट त्याला अशीही शंका होती की, शिल्पा वहिनी ह्यापेक्षा घाण शिव्या देऊ शकतात, आपल्यासमोर थोडे सभ्यच शब्द वापरत असतील.

“अहो होतं असं कधी कधी. फार मनाला लावून नका घेऊ…” तो त्यांना समजावत म्हणाला.

“अहो ऐका तर खरं, पुढं अजून बरंच काही घडलं दिवसभरात. मला किचनमधे मदत करणारी मुलगी आहे ना ती, अनिता, तिलासुद्धा नेमकं आजच लवकर जायचं होतं. संध्याकाळचं गि-हाईक सुरु व्हायच्या आधीच ती निघून गेली. मग माझी नुसती पळापळ. बाहेर ऑर्डर घ्यायची, आत जाऊन बनवायचं, बाहेर आणून वाढायचं, बिलं घ्यायची… काय करु आणि काय नको असं झालं मला,” शिल्पा वहिनी पटपट सांगत होत्या.

“ह्यावर उपाय आहे की वहिनी,” शशांक हसत हसत म्हणाला, “मी केव्हापासून तयार आहे तुमच्याकडं काम करायला. तुम्ही म्हणाल तेव्हा जॉब सोडून येतो इथं. तुम्ही सांगाल ते काम करेन, काउंटर सांभाळेन, ऑर्डर घेईन, सर्व्हींग करेन, वाटल्यास भांडीसुद्धा घासेन. फक्त स्वयंपाकातलं मला काहीच येत नाही, चहा सोडून. हां, पण तुम्ही शिकवणार असाल तर तेपण घेईन शिकून…”

“थँक्यू हं,” गोड हसत शिल्पा वहिनी म्हणाल्या. “मला माहित्येय तुम्ही माझ्याबद्दल किती विचार करता ते. पण मला एवढा महाग माणूस परवडायचा नाही इथं. बरं ते जाऊद्या, मी सांगत होते ते अर्धवटच राहिलं. संध्याकाळी जेवायला मुलांचा एक ग्रुप आला होता. तसं तीन-चार वेळा याआधीपण ते येऊन गेलेत, पण आज त्यांच्या जरा जास्तच टवाळक्या चालल्या होत्या. मी एकटीच असल्यानं सर्व्हींगला वेळ लागत होता, तर सारखे टोमणे मारुन मला हैराण केलं होतं त्यांनी. त्यांच्या बोलण्याकडं मी दुर्लक्षच करत होते खरं, पण त्यातल्या एक-दोघांनी तर कहरच केला. त्यांच्या टेबलशेजारुन जाताना चक्क मला हात लावायचा प्रयत्न केला त्यांनी…”

“काय सांगता?” शशांकनं आश्चर्यानं आणि रागानं विचारलं.

“खरंच. आणि आत्ता तुम्हाला मी नुसतं ‘हात लावायचा प्रयत्न’ केला असं सांगत्येय, पण खरं त्यांना काय करायचं होतं ते आठवूनसुद्धा अंगावर काटा येतोय. माझ्या मागं हळूच कंबरेवर आलेला एकाचा हात धरुन अस्सा पिरगाळला ना, तेव्हा सगळी मुलं ठिकाणावर आली. पुढच्या दोन मिनिटांत बिल चुकतं करुन पळून गेली मा…कडं!” शिल्पा वहिनींना नक्कीच ‘मादरचोद’ म्हणायचं होतं असं शशांकला उगीचच वाटून गेलं.

“बाप रे! आज खूपच त्रास झालेला दिसतोय तुम्हाला, वहिनी,” शशांकला त्यांच्या चेह-यावरुनच त्यांना झालेल्या त्रासाची कल्पना येत होती.

“अजून संपलं नाही माझं सांगून,” शिल्पा वहिनी पुढं म्हणाल्या, “आत्ता तुम्ही येण्याआधीच एक वयस्कर काका माझ्याशी वाद घालून गेलेत. काय तर म्हणे, इथले सगळे पदार्थ बनवायला रिफाईन्ड तेलच वापरता का हे त्यांना किचनमधे जाऊन बघायचं होतं. मी त्यांना समजावून सांगत होते, पण ते ऐकतच नव्हते. शेवटी मी त्यांना स्पष्ट सांगितलं, खायचं असेल तर खा, नाहीतर दुसरीकडं जा! नुसता वैताग वैताग झालाय आज सकाळपासून…”

बोलता बोलता त्यांचे डोळे भरुन आल्याचं शशांकच्या लक्षात आलं. त्यांच्या तक्रारींमधे फारसं काही नवीन नसलं तरी शशांक पूर्ण लक्ष देऊन त्यांचं बोलणं ऐकत होता. आत्ता त्यांना हे सगळं कुणाशी तरी बोलायची गरज वाटत होती. आणि या सगळ्या गोष्टी शेअर करण्याइतके आपण त्यांना जवळचे वाटतो, ह्याचा शशांकलाही आनंदच वाटत होता.

स्नॅक्स सेंटरमधलं शेवटचं गि-हाईक बिल देण्यासाठी काऊंटरवर आलं तसा तो बाजूला सरकला. बिल देऊन गि-हाईक बाहेर पडताच शशांक काऊंटरच्या बाजूनं आत गेला आणि खुर्चीवर बसलेल्या शिल्पा वहिनींभोवती आपले हात टाकत त्यांच्या डोक्यावर हळू-हळू थोपटू लागला.

शिल्पा वहिनींना हे अनपेक्षित होतं. याआधी त्या दोघांनी फक्त एकमेकांचे हात हातात घेण्यापुरता स्पर्श केला होता. आज शशांकचा स्पर्श इतक्या जवळून अनुभवताना त्या गोंधळून गेल्या. खुर्चीतून अर्धवट उठत त्या अजूनच त्याच्या मिठीत शिरल्या. त्याच्या मिठीत थरथर कापणा-या त्यांच्या शरीरावरुन आणि थोड्याच वेळात खांद्यावर जाणवलेल्या ओल्या स्पर्शावरुन त्या हुंदके देत रडतायत, हे शशांकच्या लक्षात आलं. एका हातानं त्यांना घट्ट पकडून ठेवत दुस-या हातानं तो त्यांच्या डोक्यावर हलके-हलके थोपटत होता. पहिल्यांदाच त्यांच्या इतकं जवळ गेलेल्या शशांकला शिल्पा वहिनींच्या शरीरातून येणारा घामाचा गंध वेडावत होता. त्या मादक वासानं आणि त्यांच्या शरीराच्या उबदार स्पर्शानं त्याच्या पँटमधे पुन्हा चलबिचल सुरु झाली. मोठ्या मुश्किलीनं आपल्या भावनांवर ताबा ठेवत तो त्यांना थोपटत राहिला.

थोड्याच वेळात शिल्पा वहिनींची त्याच्या पाठीवरची पकड ढिली झाल्याचं त्याच्या लक्षात आलं. त्यानंही त्यांच्या पाठीवरचा आणि डोक्यावरचा हात बाजूला करत त्यांना सोडून दिलं. पुन्हा शशांकला आवडणारी पापण्यांची उघडझाप करत त्यांनी डोळ्यांतलं पाणी परत पाठवायचा प्रयत्न केला. शशांकच्या मिठीतून बाहेर पडत त्या त्याला ‘सॉरी’ म्हणाल्या आणि काऊंटरवरुन टिश्यू पेपर घेत डोळे पुसू लागल्या.

अशावेळी नक्की काय म्हणायचं, याचा शशांकला काहीच अनुभव नव्हता. तरीसुद्धा काहीतरी बोलायचं म्हणून त्यानं तोंड उघडलं, पण त्याचवेळी शिल्पा वहिनींनी आपला हात पुढं करत त्याच्या ओठांवर आपलं बोट ठेवलं. त्याच्या डोळ्यांत डोळे घालून त्या काहीतरी गंभीर विचार करत होत्या. शशांकच्या ओठावर आलेले शब्द हवेत विरुन गेले. आपल्या ओठांवर शिल्पा वहिनींच्या नाजूक बोटाचा स्पर्श जाणवला तसा तो श्वास घ्यायचंसुद्धा विसरुन गेला.

शेवटी काहीतरी ठरवल्यासारखी मान हलवून शिल्पा वहिनी बाजूला झाल्या. अंगातला किचन अप्रॉन त्यांनी काढून खुर्चीवर टाकला. काउंटरला वळसा घालून त्या स्नॅक्स सेंटरच्या दरवाजाकडं गेल्या. दरवाजामागं अडकवलेला रॉड घेऊन त्या बाहेर गेल्या आणि त्यांनी बाहेरचं शटर खाली ओढलं. पुन्हा आत येत त्यांनी दरवाजा लॉक केला, रॉड जागेवर लटकवला, आणि बाहेरची लाईट बंद केली.

शशांकनं भिंतीवरच्या घड्याळाकडं बघितलं. रात्रीचे अकरा वाजून पाच मिनिटं झाली होती. काउंटरवरुन त्याला शिल्पा वहिनींची पूर्ण आकृती दिसत होती. स्लीव्हलेस ब्लाऊज आणि चोपून नेसलेल्या साडीमधे त्या खूपच आकर्षक दिसत होत्या. चालताना त्यांच्या छातीवरच्या गोळ्यांची मोहक हालचाल होत होती. आपली नजर त्यांच्या चेह-यावरुन खाली घसरु नये यासाठी शशांकला खूपच प्रयत्न करावे लागत होते.

पुन्हा काउंटरजवळ येत शिल्पा वहिनींनी आपला हात शशांकसमोर धरला. त्यानं त्यांच्या हातात हात देताच त्या त्याला घेऊन किचनच्या दिशेनं चालू लागल्या.

दिवसभर याच किचनमधे शंभरेक पदार्थ बनवले गेले होते. पण आत्ता किचन अगदी चकाचक साफ दिसत होतं. शशांक त्याबद्दल काहीतरी बोलणार होता, पण शिल्पा वहिनींनी पुन्हा खुणेनंच त्याला गप्प रहायला सांगितलं.

किचनच्या मधोमध एक स्टीलचं टेबल ठेवलेलं होतं. तेही अर्थातच पुसून स्वच्छ केलेलं दिसत होतं. त्या टेबलला टेकून शिल्पा वहिनी ताठ उभ्या राहिल्या. शशांकचा हात धरुन त्यांनी त्याला समोर आणलं. दोघांची उंची जवळपास समान होती. त्याच्या डोळ्यांत डोळे घालत शिल्पा वहिनी दोन पावलं पुढं सरकल्या. आता शशांकला स्वतःच्या गळ्यावर त्यांचा श्वास जाणवत होता. त्याच्या दोन्ही खांद्यांवरुन हात खाली सरकवत त्या हळू आवाजात बोलू लागल्या.

“आपली ओळख होऊन आता खूपच दिवस झालेत नाही? एक सांगू? तुमचा मनमिळाऊ स्वभाव, तुमचं लाघवी बोलणं मला खूप आवडतं. तुमची माझ्याकडं बघायची नजरसुद्धा मला कळते. बाकी लोकांच्या नजरेत दिसणारा वखवखलेपणा मला तुमच्या नजरेत नाही दिसला कधी… मला तुमच्या नजरेत दिसली काळजी, माया, आणि… प्रेम. खरंय ना?”

शशांकला हे सगळं ऐकताना लाजल्यासारखं वाटत होतं. आत्ता तो काही उत्तर देण्याच्या अवस्थेत नव्हता. शिल्पा वहिनींचे हात त्याच्या शरीरावरुन घसरत आता कंबरेपर्यंत आले होते. त्याची अवस्था ओळखून त्याच पुढं बोलू लागल्या,

“शशांक… आजचा दिवस माझ्यासाठी खूपच खराब गेलाय. आजच्या सगळ्या वाईट आठवणी विसरुन जायला तुम्ही माझी मदत कराल?”

आपण काय आणि कशी मदत करु शकतो, हे लक्षात येण्याआधीच शशांकला अनपेक्षित असणारी गोष्ट घडली. शिल्पा वहिनींनी आपले दोन्ही हात अचानक त्याच्या पृष्ठभागावर दाबले आणि त्याला आपल्या अंगावर ओढून घेतलं. बेसावध शशांक जवळजवळ शिल्पा वहिनींच्या अंगावर पडणारच होता, पण त्या सावध आणि पूर्ण तयारीत होत्या. त्यांनी मागं सरकत त्या स्टीलच्या टेबलचा आधार घेतला आणि आपल्या चेह-याच्या अगदी जवळ आलेल्या शशांकच्या ओठांचा ताबा घेतला. आपलं तोंड पूर्ण उघडत त्यांनी शशांकचे दोन्ही ओठ चोखायला आणि चावायला सुरुवात केली.

ह्या धक्क्यातून सावरायला शशांकला काही सेकंदच लागले. सावरल्यावर मात्र त्यानं आपल्या दोन्ही हातांत त्यांचा चेहरा धरला आणि थोडासा मागे नेत त्यांच्या ओठांवर नाजूकपणे आपले ओठ फिरवू लागला. त्या दोघांच्या चेह-यात थोडं अंतर पडताच शिल्पा वहिनींनी मिटलेले डोळे उघडले आणि शशांककडं बघितलं. तोही त्यांच्या डोळ्यांत डोळे घालून हसत हसत त्यांच्या नाकावर आपलं नाक घासू लागला.

कुठल्याही मुलीला पहिल्यांदा किस्‌ करताना अशी हळूवार सुरुवात करायची असते, असं त्यानं असंख्य हिंदी सिनेमांमधे बघितलं होतं. त्याच्या जुन्या मैत्रिणींसोबतचे अनुभवही त्याला आठवत होते. त्या अनुभवांनुसार त्याचं आत्ताचं वागणं अगदी परफेक्ट होतं… असं त्याला वाटत होतं. पण आपला अंदाज चुकलाय, हे त्याला दुस-याच क्षणी लक्षात आलं.

“माद्दरच्योऽऽद !!” अशी खणखणीत शिवी आणि त्यापाठोपाठ गालावर एक सणसणीत थप्पड, हे दोन्ही आवाज त्या बंदीस्त किचनमधे बराच वेळ घुमत राहिले. नक्की काय झालं हे कळायला शशांकला थोडा वेळ लागला. मगाचच्या किस्‌साठी तर शिल्पा वहिनींनीच पुढाकार घेतला होता, हे त्याला व्यवस्थित आठवत होतं. उलट त्यानंच त्यांचा चेहरा दूर करत हळूवार प्रतिसाद दिला होता. मग ती शिवी आणि ती थप्पड कशाबद्दल होती?

उत्तरासाठी त्याला फार वेळ थांबावं लागलं नाही. एक एक शब्द हळू हळू उच्चारत शिल्पा वहिनी म्हणाल्या, “सॉरी शशांक… मला मुद्दाम असं काही करायचं नव्हतं. तुमच्याशी बोलताना मला नेहमीच मोकळं वाटतं. तुम्हाला ब-याच गोष्टी सांगाव्याशा वाटतात. खास करुन ही माझी इतकी खाजगी गोष्ट आहे, पण सध्या तुमच्याशिवाय मी दुस-या कुणाशी त्याबद्दल बोलूही शकत नाही. माझ्या… माझ्या गरजा थोड्या वेगळ्या आहेत, शशांक. तुम्हाला त्या समजतील अशी मी आशा करते.”

“तुम्ही बिनधास्त मला सांगू शकता, वहिनी,” शिल्पा वहिनींचे दोन्ही हात हातात घेत शशांक म्हणाला. ह्या बंदीस्त किचनमधला एकांत, शिल्पा वहिनींबद्दल इतके दिवस साचलेलं आकर्षण, त्यांनीच पुढाकार घेऊन सुरु केलेला प्रणयाचा खेळ, ह्या सगळ्याचा त्याच्या मनावर आणि शरीरावर खूपच परिणाम झाला होता. आता मागं सरकणं त्याला शक्य नव्हतं. मगाचची थप्पड आणि शिवी विसरुन त्यानं शिल्पा वहिनींना पुन्हा मिठीत घेतलं आणि त्यांच्या जांभळट ओठांवर आपले ओठ टेकवले.

“थांबा…” शशांकला दोन्ही हातांनी दूर ढकलत शिल्पा वहिनी पुन्हा ओरडल्या, “हेच नाही आवडत मला. हे असं पुस्तकं-सिनेमात दाखवल्यासारखं हळूवार प्रेम करणं… माझी गरज वेगळी आहे, शशांक. मी इतर बायकांसारखी नाही.” असं म्हणत त्यांनी दोन्ही हातांत शशांकच्या शर्टची कॉलर पकडत त्याला जवळ खेचलं. त्याच्या डोळ्यांत डोळे घालत त्यांनी जोर लावून दोन्ही हात बाजूला खेचले. शशांकला काही कळायच्या आत त्याच्या शर्टची सगळी बटणं ताड-ताड तुटून संपूर्ण किचनभर पसरली. त्याच्या शर्टचा अडथळा दूर होताच शिल्पा वहिनींनी दोन्ही हातांनी त्याचा बनियन वर गुंडाळला आणि खाली झुकून त्याच्या उजव्या निप्पलचा चावा घेतला.

“आह्‍… ओह्‌…” शशांक कळवळला, पण त्याच्यासाठी हा अनुभव नवीन असला तरी खूपच उत्तेजक होता. दोन्ही हातांनी शिल्पा वहिनींचं डोकं पकडून त्यानं स्वतःच्या डाव्या निप्पलसमोर आणलं. शिल्पा वहिनींनी जीभ बाहेर काढून त्याचं निप्पल चाटलं आणि मग त्यावर हळूवार फुंकर मारली. त्या गार स्पर्शानं शशांकच्या संपूर्ण शरीरावर शहारा आला. मान वर करुन शिल्पा वहिनींनी शशांकचा अगतिक चेहरा बघितला आणि एक कातिल स्माईल देत मान पुन्हा झुकवली. यावेळचा चावा इतका जबरदस्त होता की शशांकच्या डोळ्यांतून पाणीच आलं.

आळीपाळीनं शशांकची दोन्ही निप्पल्स चाटून-चावून झाल्यावर त्या वर सरकल्या आणि त्यांनी पुन्हा शशांकच्या ओठांचा ताबा घेतला. ह्यावेळी शशांक तयारीत होता, त्यामुळं त्यांच्या जीभेचा स्पर्श जाणवताच त्यानं तोंड उघडून त्यांना आत घुसू दिलं. शिल्पा वहिनींची जीभ आता शशांकच्या तोंडाच्या आतल्या भागाला चाटत होती. शशांकसाठी हे खूपच एक्सायटींग होतं.

शशांकचे ओठ न सोडताच शिल्पा वहिनींनी दोन्ही हात मागच्या स्टीलच्या टेबलवर ठेवून वर उडी मारली. टेबलची उंची कमी असल्यानं त्या सहज वर चढून बसू शकल्या. शशांकच्या तोंडाचं रसपान करतानाच त्यांनी एका हातानं साडीचा पदर बाजूला केला आणि दुस-या हातानं ब्लाऊजचे हुक काढायला सुरुवात केली. शशांकची नजर त्यांच्या छातीवर खिळली होती आणि एक-एक हुक उघडेल तसे त्याचे डोळे जास्त-जास्त विस्फारत चालले होते.

सगळे हूक काढून झाल्यावर त्यांनी दोन्ही हात मागं नेत ब्लाऊज अंगातून काढून टाकला. हात मागं नेल्यामुळं त्यांचं शरीर धनुष्यासारखं पुढं ताणलं गेलं होतं. काळ्या रंगाच्या टाईट ब्रेसियरमधून त्यांचे गरगरीत स्तनगोळे बाहेर सांडायचेच बाकी होते.

शिल्पा वहिनींना नक्की काय हवं होतं ते आता शशांकच्या चांगलंच लक्षात आलं होतं. त्यानं दोन्ही हातांची बोटं त्यांच्या ब्रेसियरच्या पट्ट्यांमधे अडकवली आणि जोर लावून दोन्ही बाजूला पट्ट्या ओढल्या. नक्की ब्रेसियरचे हुक्स तुटले की कापड फाटलं हे कळायला मार्ग नव्हता. आणि तसंही त्या गोष्टीची सध्या ना शशांकला फिकीर होती, ना शिल्पा वहिनींना.

ब्रेसियरचा अडथळा दूर होताच शशांकला शिल्पा वहिनींच्या भरगच्च छातीचं दर्शन मिळालं. इतक्या महिन्यांची तपश्चर्या आज फळाला आली, असंच त्याला वाटत होतं. सावळ्या रंगाचे पण तुकतुकीत दिसणारे त्यांचे स्तन आकारानं मोठे असले तरी ताठ उभे होते. प्रत्येक गोळ्याच्या बरोब्बर मध्यभागी साधारण दोन रुपयांच्या नाण्याच्या आकाराची चॉकलेटी वर्तुळं होती. त्या वर्तुळांच्या मधोमध टम्म फुगलेल्या काळ्या मनुक्यांसारखी त्यांची बोंडं टरारुन उभी होती.

आपल्या तोंडात फिरणा-या शिल्पा वहिनींच्या जिभेला शोषून घेत शशांकनं दोन्ही हातांनी त्यांचे गरगरीत गोळे कुस्करले. एकावेळी एक संपूर्ण स्तन एका हातात मावणं साहजिकच शक्य नव्हतं. त्यामुळं त्यानं दोन्ही हातांची ओंजळ करुन त्यांचा डावा स्तन पिळायला सुरुवात केली. मधेच तो बोटांच्या चिमटीत त्यांचं फुगीर निप्पलही कुस्करत होता.

“स्स… हाय्‌…” असा आवाज काढत शिल्पा वहिनी मागं सरकल्या. त्यांच्या ओठांवरची जांभळट लिपस्टीक आता अगदी पुसट झाली होती. ओठांभोवतीचा बराचसा भाग दोघांच्या एकत्रित लाळेनं ओलाचिंब झाला होता. आपली लांब जीभ बाहेर काढत त्यांनी त्या लाळेचा स्वाद घेतला आणि म्हणाल्या,

“ही माझी स्टाईल आहे मिस्टर… मुळूमुळू रोमान्ससाठी माझ्याकडं अजिबात वेळ नाही. तुम्हाला झेपेल ना, शशांक?”

“मला झेपेल की नाही ते कळेलच, वहिनी…” त्यांचा स्तन पिळत आणि निप्पल कुरवाळत शशांक म्हणाला, “पण मला खरंच आवडली ही स्टाईल… आणि तुम्ही मगाशी दिलेली शिवीसुद्धा…”

मगाचचा प्रसंग आठवून शिल्पा वहिनी थोड्या लाजल्या आणि शशांकला मिठीत घेत त्याच्या कानात म्हणाल्या, “अशा खूप शिव्या येतात मला, झवाड्या… आणि झवताना त्या शिव्या दिल्या की पुरुषांचा लंड अजूनच ताठतो असा अनुभव आहे माझा…”

“खरंय वहिनी,” त्यांचा उजवा स्तन हातात घेत शशांक म्हणाला, “तुम्हाला म्हणून सांगतो. माझी अगदी मनापासून इच्छा होती, अशा एखाद्या बाईला झवायची… जी झवताना घाण-घाण बोलत असेल. तुमच्या नुसत्या बोलण्यानंच माझा लवडा केवढा ताठलाय बघा…” असं म्हणून त्यानं शिल्पा वहिनींचा हात आपल्या पँटवर आणून सोडला.

पँटवरुनच त्याच्या लंडाचा अंदाज घेत शिल्पा वहिनी म्हणाल्या, “बघू तरी दे मला, किती दम आहे तुझ्या लवड्यात…” आणि त्यांनी खसकन्‌ त्याच्या पँटची चेन खाली खेचली.

शशांकनं त्यांचे स्तन सोडून देत दोन्ही हातांनी आपला बेल्ट आणि पँटचं बटण उघडून दिलं. शिल्पा वहिनी टेबलावर बसूनच शशांकची पँट आणि चड्डी खाली सरकवत होत्या. त्यासाठी पुढं झुकल्यामुळं त्यांचं तोंड बरोब्बर शशांकच्या कंबरेपर्यंत आलं होतं. पँट आणि चड्डी खाली सरकवताच शशांकचं लिंग टुणकन उसळी मारुन बाहेर आलं आणि शिल्पा वहिनींच्या गालावर आपटलं.

“केवढी घाई झालीय बघ ह्याला,” असं म्हणत शिल्पा वहिनींनी प्रेमानं दोन्ही हातांच्या ओंजळीत त्याचं लिंग धरलं आणि तोंडाचा आ वासत गपकन्‌ गिळूनपण टाकलं. अधाशासारखं त्याचं लिंग चोखत त्यांनी डोकं वर करुन शशांककडं बघितलं. एवढ्या फास्ट आणि रफ सेक्सची त्याला सवयही नव्हती आणि अपेक्षाही. त्यामुळं त्याच्या चेह-यावर आश्चर्य, आनंद, सुख, हाव, वेदना, अशा वेगवेगळ्या भावनांचं मिश्रण दिसत होतं.

शिल्पा वहिनी मन लावून त्याचं लिंग चोखत असताना अचानक त्यानं दोन्ही हातांनी त्यांचा चेहरा धरुन मागं ओढला. शिल्पा वहिनींना काही कळायच्या आत त्यानं त्यांना टेबलावर मागं ढकलून पाठीवर झोपवलं. त्यांचे दोन्ही पाय त्यानं हवेत उचलले. त्यांची साडी कंबरेवर गोळा होऊन त्यांच्या भरदार मांड्या उघड्या पडल्या. दोन्ही हातांची बोटं त्यांच्या चड्डीच्या इलॅस्टीकमधे घुसवून त्यानं खस्सकन चड्डी बाहेर ओढली.

आपसूक हातात आलेल्या चड्डीचा बोळा करत शशांकनं तिचा वास घेतला. दिवसभर शिल्पा वहिनींच्या अंगात राहिल्यानं चड्डीला घामाचा, मूत्राचा, आणि त्यांच्या कामरसाचा एक अजब वास येत होता. शशांकला त्या वासाची जबरदस्त ‘किक्‌’ बसली.

समोरच्या टेबलावर पडल्या-पडल्या शिल्पा वहिनींनी आपले पाय फाकवले आणि आपला मौल्यवान खजिना शशांकपुढं खुला केला. किचनमधे सुरु असलेल्या ट्युबलाईटच्या शुभ्र उजेडात त्यांची पाणावलेली योनी चकाकत असल्यासारखी शशांकला वाटली. काळपट गुलाबी पाकळ्यांच्या मधून डोकावणारा लुसलुशीत योनीमार्ग त्याला वेडावत होता. योनीच्या वरच्या भागात तुरळक केस होते आणि जांघेतली त्वचा ओलसर होऊन चमकत होती.

शिल्पा वहिनींनी झोपलेल्या अवस्थेतच आपले दोन्ही पाय बाजूला ओढून धरले होते, त्यामुळं शशांकला त्यांची योनीरेषा थेट गुदद्वारापर्यंत स्पष्ट दिसत होती. त्यांच्या गुदाभोकाभोवती चॉकलेटी रंगाची त्वचा सुरकुतलेली दिसत होती. या पोजमधे त्यांचे दोन नितंब गोळे म्हणजे दोन गुबगुबीत उश्या ठेवल्यासारखे दिसत होते. शशांक भारावल्यासारखा त्यांच्या चेह-यापासून पायांपर्यंत परत परत बघत उभा होता.

शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या चेह-याकडं बघताच त्यांनी खालचा ओठ दातांत पकडून त्याला डोळा मारला. त्यांचा इशारा समजून शशांक झटकन्‌ खाली गुडघ्यांवर बसला आणि त्यानं त्यांच्या फाकलेल्या मांड्यांमधे तोंड खुपसलं. झपाटल्यासारखा तो त्यांची योनी चाटू लागला. मधेच त्यांच्या योनीपाकळ्या त्यानं दातांत धरुन चावल्या. शिल्पा वहिनींनी आपले दोन्ही पाय शशांकच्या खांद्यावर टेकवले आणि मोकळ्या झालेल्या हातांनी त्याचं तोंड अजून आत दाबू लागल्या.

“स्स… आह्‌… आईग्गंऽऽऽ…” असे आवाज काढत त्या विव्हळू लागल्या. शशांकची जीभ त्यांच्या योनीमधे शिरताच त्यांनी त्याच्या डोक्यावरचा दाब अजून वाढवला. पण शशांकच्या मनात काहीतरी वेगळंच होतं…

आपल्या डोक्यावरुन शिल्पा वहिनींचे दोन्ही हात झटकून देत शशांक उभा राहिला. त्या बेसावध असतानाच त्यानं दोन्ही हातांत त्यांच्या गुबगुबीत मांड्या पकडून त्यांना टेबलवर उलटं केलं. उघड्या छातीला स्टीलचा थंडगार स्पर्श होताच शिल्पा वहिनी हाय्‌… स्स्स… करुन सित्कारल्या. कंबरेपर्यंत टेबलवर झोपलेल्या शिल्पा वहिनींचे दोन्ही पाय आता हवेत लोंबकळत होते. त्यांचे ते लोंबकळणारे पाय हातात धरुन शशांक खाली जमिनीवर बसला आणि त्यांच्या पायातल्या स्लीपर्स त्यानं काढून फेकल्या.

बाईच्या स्वच्छतेची परिक्षा तिच्या पायांवरुन करावी असं म्हणतात. गेल्या सहा महिन्यांत शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या पायांचं ब-यापैकी निरीक्षण केलं होतं आणि त्यावरुन त्यांच्या व्यक्तिगत स्वच्छतेची त्याला खात्रीही पटली होती. त्यामुळं त्याला जे करायचं होतं ते करावं की नाही याबद्दल कसलीही शंका त्याच्या मनात नव्हती.

“आऽऽऽ काय करताऽऽऽय… स्स्स…” खळखळून हसत शिल्पा वहिनींनी विचारलं. जमिनीवर मांडी घालून बसलेल्या शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या उजव्या पायाचा तळवा चाटायला सुरुवात केली होती, त्यामुळं त्यांना गुदगुल्या होत होत्या. करंगळीपासून अंगठ्यापर्यंत पायाचं प्रत्येक बोट तो तोंडात घेऊन चोखत होता. दोन बोटांच्या मधे घाम येऊ नये म्हणून त्यांनी बहुतेक सकाळी पावडर लावली असावी. आता घाम आणि पावडरचा वास मिसळून एक वेगळाच उग्र गंध त्याच्या नाकात शिरत होता.

उजव्या पायाची बोटं चोखून झाल्यावर शशांकनं डावा पाय उचलला आणि त्याच्या टाचेपासून चाटायला सुरुवात केली. शिल्पा वहिनींना हे अपेक्षित नव्हतं, पण त्यांना या सगळ्याची गंमतही वाटत होती. तळव्याच्या नाजूक त्वचेवर जीभेचा ओला आणि थंड स्पर्श जाणवून त्यांच्या अंगावर शहारे येत होते.

“माझे पाय एवढे आवडले का शशांक…?” टेबलवरुन मागं वळून बघायचा प्रयत्न करत शिल्पा वहिनींनी विचारलं.

“खूपच आवडले… अशा घामेजलेल्या पायांचा वास किती सेक्सी असतो तुम्हाला नाही कळणार वहिनी… ह्या वासाची तुलना करायचीच झाली तर तुमच्या पुच्चीच्या सुगंधाशीच करता येईल…” चाटणं-चोखणं सुरुच ठेवत शशांक म्हणाला.

“माझी पुच्चीपण तुमच्या जीभेची वाट बघत्येय, लक्षात आहे ना? एवढा वेळ पायातच अडकून पडलात तर झवणार कधी? उद्या सकाळी…?” मुद्दाम त्याला चिडवत शिल्पा वहिनी म्हणाल्या.

हे ऐकून शशांकनं त्यांचे दोन्ही पाय जमिनीवर टेकवले आणि उठून उभा राहत म्हणाला, “तुमच्या पुच्चीला अजून वाट बघायला लागणार, वहिनी. एवढे दिवस तुमच्या ज्या गांडीची कल्पना करुन हातानं गाळत होतो, आज ती गांड समोर आली असताना मी घाई नाही करणार…”

शिल्पा वहिनींची साडी आता पूर्ण विस्कटली होती. साडी आणि परकर कंबरेजवळ गोळा करत शशांक त्यांच्या भरगच्च नितंबांवर हात फिरवू लागला. पुन्हा गुडघ्यांवर बसत त्यानं आपलं नाक थेट त्या दोन गोळ्यांच्या मधे नेऊन घासलं. आपली जीभ लांबवत तो ते सुरकुतलेलं भोक चाटू लागला.

“आह्‌… आईग्गं… झवण्या… मादरच्योद…” शिल्पा वहिनींच्या शिव्या सुरु झाल्या, “मला माहितीच होतं तुझा माझ्या गांडीवर डोळा होता ते. माझ्याच काय, बाकीच्या कस्टमरच्या पण गांडी बघत इथं बसत होतास… आह्‌… त्या दिवशी… ती अनिता… पलिकडच्या टेबलवर वाढायला वाकली तर…. तिच्यापण गांडीकडं बघत होता… डोळे बाहेर येईपर्यंत… भैंच्योद…”

“त्या अनिताच्या आईची गांड…” मधूनच डोकं वर काढत शशांक म्हणाला, “स्साली एक नंबरची चालू पोरगी आहे. कस्टमरसमोर मुद्दाम गांड हलवत चालून दाखवते. वाढायला आली की पुढच्या टेबलवर बॉल सांडतात आणि मागच्या टेबलवर गांड… मीच काय, सगळे कस्टमर जीभा बाहेर काढून बघतात तिच्याकडं...” एवढं बोलून शशांकनं पुन्हा दोन उश्यांच्या मधे तोंड खुपसलं.

“बाकीच्यांचं जाऊदे लवड्या,” शिल्पा वहिनी आता चेष्टेच्या मूडमधे होत्या, “तुला आवडते का नाही… अनिताची गांड…?”

“आवडते खरी, पण तुमच्यापुढं तिचा काय पाड, वहिनी...” डोकं वर न काढताच शशांक म्हणाला.

“राहू दे राहू दे,” त्याचं बोलणं मधेच तोडत शिल्पा वहिनी म्हणाल्या, “कळतंय मला मस्का मारलेलं…”

“नाही वहिनी, खरं तेच सांगतोय,” डोकं वर काढून शशांक म्हणाला, “मला तुम्ही खूप खूप आवडता… खरं तर मी तुम्हाला… तुम्हाला प्रपोजच करणार होतो.”

“इश्श्य…” त्याही परिस्थितीत शिल्पा वहिनी लाजल्या. खुदुखुदू हसत त्यांनी आपले नितंब वर उचलले आणि शशांकला त्याचं काम सुरु ठेवण्याचा इशारा केला. एवढंच नाही तर आपल्या दोन हातांनी आपले गुबगुबीत गांडगोळे दाबून फाकवले आणि आपलं मागचं दार त्याला सताड उघडून दिलं.

शशांकला एवढा इशारा पुरेसा होता. शिल्पा वहिनींच्या त्या गडद चॉकलेटी सुरकुतलेल्या भोकावर तो तुटून पडला. त्यांच्या ओलसर गुबगुबीत नितंबाचे चावे घेताना त्याला गुलाबजाम खाल्ल्यासारखं वाटत होतं. त्यांच्या गुदाभोकात जीभ घालून चाटताना त्याला खारट-गोड लोणच्याची आठवण येत होती. थोडं खाली जाऊन त्यांच्या योनीपाकळ्या चोखताना त्याला गोड-गोड शिकरणाची आठवण येत होती.

आपण जेवलोच नाही म्हणून आपल्याला हे सगळे पदार्थ आठवतायत की शिल्पा वहिनींच्या किचनमधे आहोत म्हणून तसं वाटतंय, हे त्याला कळेना. पण त्या पदार्थांची आठवण येऊन तो अजूनच शिल्पा वहिनींना खाऊ लागला. हे स्वादीष्ट आणि रुचकर जेवण आज आपली सगळीच भूक भागवणार असं त्याला वाटून गेलं. शिल्पा वहिनींचे सुस्कारे आणि विव्हळणं आता त्या बंद किचनमधे घुमत होतं.

शिल्पा वहिनींच्या पुढच्या-मागच्या दोन्ही भोकांना चाटत-चोखत असतानाच शशांकनं स्वतःचं शिश्न डाव्या हातात घेतलं. त्याला स्वतःला ते अपेक्षेपेक्षा जास्त गरम आणि मोठं झालेलं वाटत होतं. उजव्या हाताची दोन बोटं त्यानं शिल्पा वहिनींच्या योनीत घुसवून त्यांचा दाणा चाळवला. शिल्पा वहिनींनी मोठ्यानं हम्म्म्‌ असा आवाज काढत त्याला प्रतिसाद दिला.

आता अजून वेळ काढण्यात अर्थ नाही हे शशांकच्या लक्षात आलं. शिल्पा वहिनींच्या आकर्षक नितंबापासून मुशिलीनं आपलं तोंड बाजूला करत तो उठून उभा राहिला. गुडघ्यापर्यंत उतरवलेली जीन्स आणि चड्डी काढून टाकत त्यानं शिल्पा वहिनींचे दोन्ही पाय उचलून त्यांना टेबलवर पुढं सरकवलं. टेबलचा टॉप पसरट असल्यानं शिल्पा वहिनी आरामात गुडघे आणि कोपरांवर ओणव्या झाल्या.

आपल्या कडक लिंगाला मुठीत कुरवाळत शशांक टेबलवर चढला. शिल्पा वहिनींनी मागं वळून बघत पुन्हा एकदा डोळा मारला आणि आपले नितंब उंचावत आपण तयार असल्याचं जाहीर केलं. टेबलवर उभं राहून शिल्पा वहिनींच्या उंचावलेल्या गांडीकडं बघत असतानाच शशांकच्या लिंगाच्या टोकावरुन चिकट द्रवाची एक तार निघून बरोब्बर त्या डेरेदार गांडगोळ्याला जाऊन चिकटली. त्या नाजूक जागी तो थंड आणि चिकट स्पर्श जाणवून शिल्पा वहिनींचं संपूर्ण शरीर थरथरलं. ते दृश्य बघूनच आपण गळतोय की काय अशी शशांकला भिती वाटली.

या प्रसंगाची त्यानं आतापर्यंत मनातल्या मनात हजार वेळा तालीम केली होती. दररोज दिवसांतून एक-दोनदा तरी तो ही पोज नजरेसमोर आणून गळत होता. आणि आज ती स्वप्नातली गांड, स्वप्नातली पुच्ची, आणि आख्खी स्वप्नपरी आपल्यासमोर ओणवी होऊन झवायचं आमंत्रण देतेय, ह्यावर त्याचा विश्वासच बसत नव्हता.

आपले गुडघे थोडेसे वाकवत त्यानं शिल्पा वहिनींच्या कंबरेच्या वर डावा हात टेकवला. उजव्या हातानं आपल्या कडक लिंगाला रस्ता दाखवत त्यानं त्या स्वर्गाच्या दारातून प्रवेश केला. या अवघडलेल्या पोजमधे तो आपलं लिंग इंचभरच आत घुसवून उभा राहिला. या क्षणाचा आनंद त्याला जास्तीत जास्त टिकवायचा होता.

पण शिल्पा वहिनींच्या मनात काहीतरी वेगळंच होतं. झटपट हालचाल करत त्यांनी आपलं पूर्ण शरीर मागं ढकललं आणि त्यांच्या ओल्यागच्च योनीनं शशांकचं संपूर्ण लिंग एका दमात गिळून टाकलं. शशांक या हल्ल्यासाठी अजिबात तयार नव्हता आणि पटकन सावरुन त्यानं शिल्पा वहिनींच्या कंबरेला विळखा घातला नसता तर तो टेबलवरुन खाली पडलाही असता. अशा पोझिशनमधे खाली वाकलेली बाई मागं उभ्या असलेल्या पुरुषावर कन्ट्रोल करु शकेल, असं त्याला स्वप्नातही वाटलं नव्हतं. आजवर पाहिलेल्या हजारो पॉर्न फिल्म्समधेही असलं कौशल्य त्याला बघायला मिळालं नव्हतं.

शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या कंबरेला घट्ट धरुन ठेवलं होतं. त्या जबरदस्त वेगानं आपली कंबर आणि नितंब हलवत होत्या आणि शशांकच्या लिंगाला योनीतून आत-बाहेर करत होत्या. शशांकनं स्वतः जोर लावायचा किंवा थांबायचा प्रयत्न केला की त्याचा तोल जात होता. त्यामुळं, शिल्पा वहिनींच्या कंबरेला धरुन त्यांच्या हालचालींना साथ देण्याशिवाय त्याच्याकडं दुसरा पर्यायच नव्हता.

त्यातच शिल्पा वहिनींना आपला उजवा हात मागं आणून शशांकच्या गोट्या मुठीत घेतल्या. दोन गुडघे आणि एका हातावर स्वतःचा आणि शशांकचा भार पेलत शिल्पा वहिनींनी झवण्याचा पुढचा गियर टाकला. त्यांच्या मुठीत आवळल्या जाणा-या गोट्यांचं प्रेशर शशांकला जाणवत असतानाच त्यांच्या योनीनं आतल्या आत त्याच्या लिंगावरची पकड घट्ट केली.

“व्वाह्‍… आह्‌…” शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या संभोग कौशल्याला मनापासून दाद दिली. त्यांच्या हाताचं प्रेशर त्याच्या गोट्यांवर वाढू लागलं तसं त्यानं कन्ट्रोल मिळवण्याचे सगळे प्रयत्न सोडून दिले आणि लाटांवर डोलणा-या जहाजासारखा डोळे मिटून त्यांच्या शरीरासोबत झुलत राहिला.

“ही माझी गांड आठवूनच गाळतोस ना रोज?” शिल्पा वहिनींनी तोंडाचा पट्टा सुरु केला, “मूठ मारताना माझीच आठवण येते ना? काय-काय विचार करतोस माझ्याबद्दल? मी तुझा लॉलीपॉप तोंडात घेतलेला आवडेल का तुला? कसं वाटेल…? तुझं हत्यार आख्खं माझ्या तोंडात घेतल्यावर? आणि तुझ्या ह्या गोट्या…? ह्या खारट खारट गोट्या मी चोखल्या तर…? तुला खरं खरं सांगू शशांक…? मलापण तुझी खूप आठवण येते… एकटं असताना… माझी ही बोटं माझ्याच पुच्चीत घालून हलवताना… मला असं वाटतं की… असं वाटतं की, मी अशी बोटं घालून स्वतःची खाज भागवत असते… आणि तू माझ्यासमोर उभा राहतोस… तुझा हा कडक लवडा हातात धरुन… त्याच्यावरच्या शिरा टम्म फुगलेल्या असतात… आणि तो गरमागरम लंड तू माझ्या तोंडात घुसवतोस… आणि मी तो मनापासून चोखते… चोखून चोखून तुला गळायला लावते… आणि तू गळतोस माझ्या तोंडात… आणि मी ते गोड-गोड दही गिळून टाकते… आणि ते पिताना तुझ्या गोट्या अशा अशा पिळते… तुला आवडेल का मी खरंच असं केलेलं? किंवा कधीकधी… कधीकधी तू तुझा फवारा माझ्या छातीवर उडवतोस… आणि माझे हे गोळे आणि माझी बोंडं… भिजून जातात तुझ्या रसात… करुन बघणार का एकदा असं? नाहीतर… नाहीतर एकदा तुझा हा मोठ्ठा लांबडा दांडू… आख्खाच्या आख्खा माझ्या ह्या उपाशी गांडीत घुसवशील का? माझ्या घट्ट चॉकलेटी सुरकुतलेल्या भोकात रुतून बसेल का तुझा लंड? आहाहा… काय मज्जा येईल ना? माझं भोक ताणून ताणून तुझ्या लंडावर घट्ट बसेल… आणि तुझा लंड बाहेरच निघणार नाही… तुझा बॅरल माझ्या गांडीत रिकामा होईपर्यंत… आवडेल ना तुला? पण एक अट आहे… सगळा माल आतच नाही संपवायचा बरं का… माझ्या तोंडात थोडं तरी दही ओतायचंच… मग मी तुझा लंड चाटून पुसून साफ करुन देईन… चालेल ना? आवडेल ना तुला…? आह्‌… ओह्‌… बोल ना…”

शशांक काही बोलण्याच्या परिस्थितीतच नव्हता. एकतर शिल्पा वहिनींची योनी आतल्या आत त्याचं लिंग पिळत होती. त्याचवेळी एका हातानं त्या त्याच्या गोट्या चोळत होत्या. हा शारीरिक हल्ला कमी की काय म्हणून त्या तोंडानं त्याच्या मेंदूची आई-बहीण करत होत्या. नक्की कोण कुणाला झवतंय तेच शशांकला कळत नव्हतं…

त्याला तर आता शंकाच वाटत होती. ह्याच बाईंना आपण गेले सहा महिने ओळखतो? ह्याच बाई एवढे दिवस आपल्याशी हसून, लाजून बोलतात? ह्यांच्याशीच आपण इतके दिवस थट्टा-मस्करी करत होतो? तीपण जपून-जपून… त्यांना आवडेल का… चिडणार तर नाहीत ना… ह्याचा विचार करत…? एखादा चावट जोक सांगावासा वाटला तरी आपल्याला भिती वाटायची… आणि असा जोक ऐकून त्यापण नुसतं हसल्यासारख्या करायच्या… आणि आज हे काय चाललंय…? लवडा काय, पुच्ची काय, गांडीचं भोक काय… काही बोलायचं शिल्लकच ठेवलं नाही ह्यांनी…

शिल्पा वहिनींनी झवण्याचा पूर्ण कन्ट्रोल घेतलेला असल्यानं शशांकला तसं काही काम उरलंच नव्हतं. खालून येणा-या त्यांच्या ठोक्यांबरोबर झुलत राहणंच त्याच्या हातात होतं. मग त्याच्या हाती लागलेली गोष्ट – शिल्पा वहिनींची साडी – त्यानं फेडायला सुरुवात केली. कंबरेजवळ गोळा झालेली साडी त्यानं पिसं उपसल्यासारखी उपसून काढली आणि खाली जमिनीवर फेकून दिली. साडीच्या आत घातलेला परकर एका बाजूनं पूर्ण उघडणारा होता, त्यामुळं नाडी सोडताच तो स्वतःहून गळून पडला. आता शिल्पा वहिनींच्या संपूर्ण शरीराचं त्याला पुरेपूर दर्शन घडत होतं.

शिल्पा वहिनींचं उघडं शरीर बघूनच त्याचा कडेलोट व्हायला आला. त्यांच्या शरीरावर योग्य जागी योग्य तेवढं मांस होतं आणि आत्ता ह्या संभोगक्रियेत त्यांच्या शरीराला नेमक्या ठिकाणी वळ्या आणि खड्डे पडत होते. नितंबाचा भाग वर उचलला गेल्यामुळं त्यांच्या पाठीवर उतार तयार झाला होता.

शिल्पा वहिनींच्या कमनीय शरीराचं निरीक्षण करत असतानाच शशांकला वेगवेगळ्या मादक आवाजांचं पार्श्वसंगीत ऐकू येत होतं. त्यांच्या घट्ट योनीत त्याचं कडक लिंग आत-बाहेर होत असताना मधूनच थोडी-थोडी हवा आत जात होती. त्याचं लिंग बाहेर येताना त्यांच्या योनीतून पुर्र पुर्र असा आवाज होत होता. लिंग आत शिरताना, खरं तर त्यांची योनीच लिंगाला गिळताना, ओलेपणामुळं पच्‌ पच्‌ असा आवाज होत होता. त्याच्या वीर्यभरल्या गोट्या त्यांच्या मांडीच्या वरच्या भागावर आपटताना फट्‌ फट्‌ असा आवाज येत होता.

फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र… फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र… असे आवाज त्या किचनमधे घुमत होते. त्या आवाजांनी शशांक अजूनच एक्साईट झाला. पण शिल्पा वहिनींची इतक्यात भागण्याची लक्षणं दिसत नव्हती. त्यामुळं अजून थोडा वेळ टिकून राहणं त्याला भाग होतं.

फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र… ते मादक आवाज आणि आपल्या लिंगाभोवती हवाहवासा स्पर्श… यांपासून लक्ष हटवण्याचा त्यानं प्रयत्न केला. शिल्पा वहिनींच्या सावळ्या पण चमकदार पाठीवर त्याला घामाचे थेंब जमा झालेले दिसले. त्यांच्या मणक्यावर एक खोलगट घळ तयार झाली होती. त्यांच्या कंबरेजवळ तयार झालेल्या एका मोठ्या घामाच्या थेंबावर त्यानं लक्ष एकवटलं. त्या पाठीच्या घळीतून घसरत घसरत तो थेंब त्यांच्या रुंद खांद्यांवरुन गायब होईपर्यंत तो बघत राहिला.

फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र… ते आवाज आणि शिल्पा वहिनींच्या घामाचा उग्र वास… शशांक अजूनच उत्तेजित झाला. त्याचं स्वतःवरचं नियंत्रण सुटू लागलं. तो किचनमधे इकडं-तिकडं बघू लागला. किचनच्या भिंतीवरच्या टाईल्स, शेल्फच्या काचा, स्टीलची वेगवेगळ्या आकाराची भांडी, पातेली, ताटं, वाट्या, चमचे… या सगळ्यांमधे त्याला दोघांचं प्रतिबिंब दिसू लागलं…

एकमेकांत विरघळलेली चित्रविचित्र आकारांची दोन मानवी शरीरं… त्यांच्या जवळ येताना आणि लांब जाताना होणा-या अनियंत्रित हालचाली… एकमेकांच्या घामट चिंब शरीरांचा एकमेकांना होणारा स्पर्श… दोघांच्या घामाचा आणि कामरसांचा एकत्रित उग्र दर्प… आणि पुन्हा ते मादक आवाज… फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र…

न राहवून शशांकनं खाली बघितलं. शिल्पा वहिनींचे नितंब त्याच्या शरीरापासून दूर जाताना त्याला मधूनच खालचं टेबल दिसत होतं. स्टीलच्या त्या टेबलवर शिल्पा वहिनींच्या योनीतून अखंड अभिषेक सुरु होता. ते छोटंसं तळं नक्की घामाचं आहे, कामरसाचं आहे, की ह्या दोन्हींचं मिश्रण आहे, ह्याचा तो विचार करु लागला. त्याची चव कशी असेल याचीसुद्धा त्यानं कल्पना करुन पाहिली.

आता मात्र शशांकचा धीर सुटत चालला. शेवटचा पर्याय म्हणून त्यानं दोन्ही हातांचे पंजे शिल्पा वहिनींच्या मांसल कंबरेवर आवळले आणि त्यांना थांबवायचा प्रयत्न केला. शिल्पा वहिनींच्या बहुतेक ते लक्षात आलं असावं. त्यांनी त्याच्या गोट्या चिवडणं थांबवलं आणि दोन्ही हातांनी टेबलच्या कडा घट्ट पकडल्या. आपला मागं-पुढं व्हायचा वेग कमी करत त्यांनी कन्ट्रोल स्वतःहून शशांककडं देऊन टाकला.

ही संधी मिळताच शशांकनं शिल्पा वहिनींच्या ढुंगणाचा भाग थोडा वर उचलून घेतला आणि लिंग आत-बाहेर करण्याचा आपला वेग वाढवला. त्यांच्या योनीमधे फिट्ट बसलेल्या त्याच्या लिंगाचा आकार पहिल्यांदाच त्याला एवढा मोठा जाणवत होता. ह्या बदललेल्या पोझिशनमधे शिल्पा वहिनींचं कुठलं तरी सिक्रेट बटण दाबलं गेलं होतं, कारण अचानक त्यांच्या संपूर्ण शरीरावर काटे आलेले त्याला जाणवले. टेबलच्या कडांवर त्यांची पकड एवढी घट्ट झाली की त्यांच्या हातांच्या मुठी पांढ-या पडल्यासारख्या दिसू लागल्या.

हा इशारा मिळताच शशांकनं त्यांचं शरीर त्याच पोझमधे घट्ट धरुन ठेवलं आणि जोरजोरात आपलं लिंग आत-बाहेर करु लागला. शिल्पा वहिनींचं शरीर आखडू लागलेलं त्याला जाणवलं.

“झव… झव… झव अजून… अजून जोरात… आईग्ग्गं… मेलेऽऽऽ आह्‌… आह्‌… ऊह्‌… फाड… फाड माझी पुच्ची… फाडून टाक… कुटून टाक… घुसव अजून… अजून जोरात… आईऽऽऽ आह्‌… आह्‌…” शिल्पा वहिनी जोरजोरात किंचाळू लागल्या. त्यांच्या पायाची बोटं स्टीलच्या टेबलमधे घुसायचा प्रयत्न करु लागली. जमिनीवर असत्या तर त्यांनी नक्कीच इंचभर खड्डा खणला असता. त्यांचं संपूर्ण शरीर थरथरु लागलं.

शिल्पा वहिनींवर कन्ट्रोल मिळवण्याच्या नादात शशांकचा एकूणच कन्ट्रोल सुटला होता. आपण कुठं आहोत, काय करतोय, किती वेळ करतोय, काय करणार आहोत… ह्यातलं काहीही त्याला सुचत नव्हतं. पिसाळल्यासारखा तो शिल्पा वहिनींची योनी कुटत होता. त्याच्या मुठी शिल्पा वहिनींच्या कंबरेवरच्या वळ्यांमधे रुतून तेवढा भाग लालभडक झाला होता. शिल्पा वहिनींचं उघडं शरीर, किचनमधे पसरलेले उग्र वास, घुमणारे मादक आवाज… फट्‌ फट्‌… पच्‌ पच्‌… पुर्र पुर्र… या सगळ्यानं शशांकला गरगरायला लागलं. त्याच्या गोट्या आकसू लागल्या. घशातून चित्रविचित्र आवाज निघू लागले. त्याचे डोळे आपोआप मिटू लागले…

आणि पुढच्याच क्षणी एखाद्या जंगली प्राण्यासारखा ओरडत तो गळाला. त्याच्या वीर्याचे फवारेच्या फवारे शिल्पा वहिनींच्या घट्ट योनीत उडू लागले. त्याचे पाय थरथरु लागले. काही क्षण त्याला हवेत गोल-गोल फिरत असल्यासारखं वाटलं. या उधळलेल्या समुद्रात बुडू नये म्हणून त्यानं शिल्पा वहिनींच्या कंबरेला घट्ट धरुन ठेवलं. त्यांनी परिस्थिती लक्षात घेऊन स्वतःबरोबर त्याचाही तोल सांभाळला. स्वतःहून आपले नितंब त्याच्या लिंगावर दाबत त्या त्याचा रस पिळू लागल्या.

त्याच्या लिंगातून शेवटचा थेंब पिळून घेतल्याची खात्री झाल्यावरच शिल्पा वहिनींनी त्याला सोडलं आणि टेबलवर धपकन्‌ कोसळल्या. त्यांच्या गच्च योनीतून शशांकचं अर्धवट कडक लिंग बाहेर पडताना पुक्‌ असा आवाज झाला. दोन्ही हातांनी टेबलच्या कडा पकडत शशांक दमून बसून राहिला. त्याच्यासमोर शिल्पा वहिनींचं नग्न शरीर पालथं आणि वेडंवाकडं पसरलेलं होतं. त्यांच्या योनीतून पांढरट रसाची बारीक धार येत असलेली त्याला दिसली. हळूहळू ती धार मोठी होत गेली आणि दोघांच्या मधे टेबलवर एक छोटं तळं साचू लागलं.

काही क्षण दोघंही हालचाल न करता बसून आणि पडून राहिले. फक्त दोघांच्या श्वासांचे आवाज त्या बंदीस्त किचनमधे ऐकू येत होते. हळू हळू शिल्पा वहिनी झोपेतून जागं होत असल्यासारख्या हालचाल करु लागल्या. त्यांनी आपला उजवा हात स्वतःच्या शरीराखालून सरपटत दोन पायांमधे नेला. आपल्या गुबगुबीत बोटांनी त्यांनी स्वतःच्या योनीपाकळ्या विलग केल्या. घशातून हंबरल्यासारखा आवाज काढत त्यांनी नुसताच जोर लावला.

शशांक डोळे विस्फारुन समोरचं दृश्य बघत होता. शिल्पा वहिनींनी जोर लावताच त्यांचं चॉकलेटी भोक उमलत असल्यासारखं त्याला दिसलं. त्यांनी श्वास सोडला की ते पुन्हा आकसत होतं, जोर लावला की उमलत होतं. शशांक मंत्रावल्यासारखा ती जादू बघत होता, तेवढ्यात “फुळ्ळ…” असा जोरात आवाज झाला. शिल्पा वहिनींच्या योनीतून शशांकचं वीर्य फळाफळा वाहत बाहेर आलं. त्यांच्या तळहाताला आंघोळ घालून ते खाली टेबलवर अस्ताव्यस्त पसरलं.

शशांकला काही कळायच्या आत शिल्पा वहिनींनी आपला चिकट रसानं माखलेला हात स्वतःच्या तोंडासमोर आणला. आधी तो सुगंध त्यांनी श्वासात भरुन घेतला आणि मग हपापल्यासारखी स्वतःची बोटं आणि तळहात चाटून काढले. ‘श्रऽऽप श्रऽऽप’ आवाज करत त्यांनी मनगटापर्यंत हात चाटून साफ केला आणि मग आळोखे-पिळोखे देत टेबलवर फिरुन उताण्या झाल्या. आपल्या दोन्ही हातांची डोक्याखाली उशी करत आणि दोन्ही पाय फाकवत त्या टेबलवर पसरलेल्या संभोगाच्या ताज्या खुणा बघू लागल्या.

शशांक कौतुकानं या अनोळखी बाईंकडं बघत होता. शिल्पा वहिनींच्या ह्या रुपाची त्यानं स्वप्नातसुद्धा कल्पना केली नव्हती. त्या कमनीय पण आटोपशीर शरीरात एवढी ऊर्जा ठासून भरली असेल यावर त्याचा अजून विश्वास बसत नव्हता. त्यांचं नग्न शरीर आणि या अवस्थेतसुद्धा जाणवणारी आक्रमकता त्याला एखाद्या देखण्या वाघिणीसारखी वाटली. उगाच खोटं-खोटं लाजणं नाही, स्वतःची दौलत लपवणं नाही… उलट एवढ्या उत्कट संभोगानंतर त्यांची ऊर्जा अजिबात कमी झाल्यासारखी वाटत नव्हती.

त्यांचं त्याच्यासमोर असं पाय फाकवून झोपणं त्याला निर्लज्ज वागणं वाटलं नाही, उलट त्यांच्या कॉन्फीडन्सची दाद द्यावीशी वाटली. संभोग करताना त्यांचं बोलणं, त्यांचे शब्द त्याला घाणेरडे वाटले नाहीत. उलट मनापासून त्या क्रियेचा आनंद लुटणारी ही पहिली स्त्री त्याच्या आयुष्यात त्याला भेटली होती. हे सगळे विचार डोक्यात घुमत असताना पुढं सरकत तो शिल्पा वहिनींच्या पोटावर डोकं ठेवून झोपला.

शशांकच्या केसांमधून बोटं फिरवत शिल्पा वहिनी काहीतरी पुटपुटत होत्या. शशांकला त्यांचं बोलणं नीटसं ऐकूही येत नव्हतं की समजतही नव्हतं. तो आपल्याच विचारात गढून गेला होता. शिल्पा वहिनींना प्रपोज करावं की नाही? करावं तर कधी आणि कसं? आपल्याला झेपेल ना ही वाघीण? आपल्या अपेक्षेपेक्षा खूपच भारी आहे… आपलं नशीबच ग्रेट… वगैरे वगैरे…

शिल्पा वहिनींच्या डोक्यात काय चाललंय ह्याचा मात्र शशांकला अजिबातच अंदाज नव्हता. त्याच्या केसांतून हात फिरवता फिरवता शिल्पा वहिनींनी किचनच्या छताकडं चारही कोप-यांत समाधानानं बघितलं. चारही कॅमे-यांचे इंडीकेटर अगदी नकळत लुकलुकत होते. त्यातल्या एका कॅमे-याकडं बघत त्यांनी ओठांचा चंबू करुन डोळा मारला आणि स्वतःशीच पुटपुटल्या,

“किचन टेबलवरचा आयटम तर मस्त जमला. आता लवकरच त्या अनिताला पटवलं पाहिजे. मग ह्या खेळात अजून मजा येईल…”

*** समाप्त ***

- ‘प्रणयकथा’कार मॅन्डी
pranaykatha@gmail.com
http://pranaykatha.blogspot.com